Mijn dienst op vrijdag behelst twee ritjes: eenmaal heen en weer naar Zwolle en eenmaal heen en weer naar Kampen. Dat duurt dan wel bijna 6 uur, maar het is een erg relaxte dienst. Het ritje naar Zwolle verloopt zonder noemenswaardige gebeurtenissen. Er is wat vertraging op de Hanzeweg van Dronten naar Kampen en ik sta kort in de file naar Zwolle, maar daar is ook alles mee gezegd. Het ritje naar Kampen en terug verloopt ook vrij rustig, maar er is toch iets gebeurd wat ik met jullie wil delen.
Ik stond op het station Lelystad te wachten op mijn bus, die uit Harderwijk moest komen. Na een belletje met onze verkeersleiding kwam ik erachter dat deze 16 minuten was vertraagd wegens een of andere omleiding…
Ik vertrok met 18 minuten vertraging uit Lelystad en scheurde naar Dronten. Overstappen was niet meer mogelijk, maar de dame die naar Zwolle wilde kon mooi overstappen in de 330 die achter me reed. Op de halte van lijntje 143 (die ik reed) stonden een aantal mensjes. Een paar ervan wilde graag naar het asielzoekercentrum (zoals gewoonlijk). Twee heren hadden een een Buzzer, maar een mevrouw toonde mij een kaartje van €3,60 waarmee je maximaal 5 zones kan reizen. De stempel verried dat ze uit zone 2523 kwam. Deze zone ligt in de Noordoostpolder (Ens). Ze heeft dus vermoedelijk de 141 in Ens gepakt en was via Kampen naar het AZC gereisd, wat meteen het maximum is voor dat kaartje.
Ik vertelde haar dat dat kaartje – dat al ruim twee uur geleden was gestempeld – niet meer geldig was en dat ze even een nieuw kaartje moest kopen. Toen begonnen de twee heren zich ermee te bemoeien. In gebroken Engels vertelde ze me dat het COA had gezegd dat het kon en dat ik dat maar had te accepteren. Ik heb al té vaak dit soort discussies gevoerd en zei: “het is heel simpel. Dit kaartje is niet meer geldig. Er blijven dus twee opties over: of een kaartje kopen, of de bus uit”.
Ze speelde het niet-begrijpende asielzoekertje, maar ik hield vol en heb wel 10 keer herhaald: “óf een kaartje kopen, óf de bus uit.”
Uiteindelijk verliet ze mijn bus en ging op het bankje in de abri zitten. Ik ben ook niet van gisteren, dus ik heb de verkeersleiding opgeroepen en gevraagd een tekstbericht naar alle 143-chauffeurs te versturen dat er een mevrouwtje met een blauw truitje op de halte zat die probeert met een ongeldig kaartje naar het AZC te reizen. Zo gezegd, zo gedaan en weldra kreeg ik ook datzelfde tekstbericht. Ik wist dat er inmiddels twee chauffeurs onderweg waren naar Kampen: eentje die vlak achter me reed die wél op tijd was, en een die een halfuur achter hem reed.
Toen ik terugkwam uit Kampen trof ik een van de twee collega’s bij het AZC. Ik gooide mijn raampje open en vroeg of hij haar had zien zitten.
“Ja, die zit er nu nog steeds!” was het antwoord. Toen ik bijna in Dronten was, kwam ik de tweede collega tegen. Ik keek zijn bus door, maar geen vrouwtje te bekennen. En inderdaad: toen ik weer op het station in Dronten was, zat ze daar. Ik had een paar minuutjes over, dus ging ik even een sigaretje roken. De derde collega die het tekstbericht niet had gekregen draaide het plein op. Ik hield hem aan en vertelde hem van het vrouwtje.
“Nou, dan ben ik dus de vierde bus die ze mist!” zei hij breed glimlachend. Ik volgde het gesprek die ze had met mijn collega en het ging er vrij wild aan toe. Even later stapte ze weer uit en ging weer zitten wachten.
Na nog een tekstbericht te hebben laten versturen vond ik het welletjes. Ze zou dan in totaal 7 bussen hebben gemist. Uiteindelijk zal ze zijn gaan lopen of heeft ze toch een kaartje gekocht. Misschien ben ik gemeen geweest, maar als je het zo bekijkt: iedereen heeft betaald voor de reis. Het zou niet eerlijk zijn geweest tegenover de anderen om haar toch mee te nemen.
..toch?
: 
