Rogier Maas

Gisteren was het mooi weer en had ik een vrij rustige dienst. Een paar stadsritjes en daarna heen en weer naar Zwollywood. Niets bijzonder zou je zeggen. Dacht ik ook.

Op en rondom het stationsplein is het nog altijd één grote bouwput. Graafmachines, cementwagens, hijskranen en ander gespuis rijden af en aan om alle bouwvakkers die bezig zijn met dat jaren ’30 gebouw tevreden te houden. Dat gebouw is, zo lijkt het, bijna klaar. Natuurlijk ligt er een heleboel puin en troep rondom en de straat is nog niet gelegd, want die zou toch alleen maar worden opengereden door al die zware machines. Vandaar dus dat het eigenlijk meer een grote zandbak is dan een bouwput.

continue reading…

Vandaag ‘mocht’ ik weer aan het werk. Na 5 dagen geschorst te zijn geweest en een dag roostervrij, stond er weer een dienst in de computer. En jawel: mét een ritje naar Zwolle die ik zo leuk vind. Rond half twee kwam ik de opkomstruimte (waar we onze diensten beginnen) binnen en werd daar bijna als een held onthaald. De hele verdere dag zag ik uitzinnige collega’s wild zwaaien (en een toeter van Willem. Bedankt Willem!) en heb menig gesprek gevoerd. Ik was in Zwolle en zelfs daar had iemand het over de site van de FNV waar ook al een discussie gaande is over de geschorste collega uit Lelystad (meer dan 500 keer bekeken). Leuk om te horen dat zelfs buiten Lelystad over mij gepraat wordt! Het werd nog gekker toen ik zei dat -ik- die collega was. Ze wilde alles weten, maar jullie weten het inmiddels wel: we moeten dóór!

continue reading…

Beste mensen,

Zoals jullie wellicht hebben vernomen is er iets aan de hand met mij en mijn blogs. Kennelijk heeft iemand aanstoot genomen aan mijn blogs en heeft mijn werkgever besloten mij, hangende het onderzoek, te schorsen.
Omdat er blijkbaar iets ernstigs in een van mijn blogs staat en ik niet weet wat precies, heb ik al mijn blogs tijdelijk afgeschermd voor iedereen anders dan vrienden en vrienden-van-vrienden, om te voorkomen dat mogelijk nog meer schade wordt aangericht, welke deze dan ook moge zijn.

Ik dank jullie voor jullie steunbetuigingen en warme woorden. Laten we hopen dat deze situatie snel is rechtgezet!

Met vriendelijke groet,
Rogier

Zondag 17 augustus 2008 was het zo ver: lijn D naar Lelystad-Haven rijdt een andere route.

Op zich is het natuurlijk goed dat men nadenkt over de routes en of deze nog wel voldoen aan de huidige vraag. Niks mis mee.

Maar helaas, wederom moeten we concluderen dat er op meerdere punten is geblunderd door niet goed na te denken over de praktische kant van het verleggen van de route.

continue reading…

Vanaf zondag 17 augustus zijn we weer overgegaan naar de normale dienstregeling. Daarvoor draaide we de zomerdienstregeling, waarbij er minder ritten gereden werden omdat toch iedereen op vakantie is.
We werken met een geavanceerd systeem dat in alle bussen is ingebouwd, waarmee de chauffeur van alles kan zien, de passagiers ook van alles kunnen zien (en horen) en als het goed werkt, kan onze verkeersleiding precies nagaan of bussen vertraagd zijn of juist niet, aansluitingen regelen, berichten doorgeven en ga zo maar door. Erg leuk allemaal.

continue reading…

Vandaag heb ik een lekkere dienst. Het is woensdag 23 april 2008 en het is best druk op de weg. De Meivakantie zit er aan te komen en mensen zijn al druk bezig met plannen maken en vooral zich veel op de weg te begeven, Joost mag weten waarom. Mijn laatste ritje voor ik naar huis mag, is er een naar Kampen. Ik moet een bus overnemen van een collega die uit Harderwijk moet komen. ..maar hij komt maar niet. Na 5 minuten voorbij hebben zien gaan, ga ik maar naar de kantine, een kopje koffie halen. Terwijl ik buiten in het zonnetje sta te genieten van het overheerlijke kopje DE® koffie, zie ik de bus aan komen rijden, 8 minuten te laat. Snel loop ik er naartoe en wacht tot mijn collega alle passagiers heeft afgehandeld. Als ik vertrek is de vertraging opgelopen tot 12 minuten.

continue reading…

Veel te lang geleden plaatste ik mijn laatste blog en dat was niet eens over een belevenis van mijzelf maar over een schokkend persbericht. Doorgaans houdt ik het graag luchtig en algemeen, dus vandaag een belevenis op de HanzeLiner.

Het is eindelijk mooi weer. Het is slechts 12 graden, maar de zon en de afwezigheid van een harde wind maakt het zeer prettig vertoeven. Vanmorgen rond 07.00 startte ik mijn dienst: een ritje naar Kampen. Ik genoot van het mystieke uitzicht. Ik vond het jammer dat ik mijn camera niet kon gebruiken (staat een beetje raar, niet? – een buschauffeur die vooroverbuigt om een foto te maken van het uitzicht door de voorruit). Ik zag het ene Kodak-moment na het andere voorbij schieten; weilanden gehuld in een nevel met wat dikkere slierten mist boven de slootjes, de weg die onder een door mist verhulde brug doorgaat met aan weerszijden bomen en water, weer met die mooie nevel erboven. Erg mooi allemaal.

continue reading…

Ik blog vaak over passagiers die vreemde dingen uithalen; vandaag las ik een bedenkingwaardig bericht op NU.nl:

VECHTA – Een Duitse trein is dit weekeinde net niet ingereden op een met reizigers gevulde Nederlandse touringcar. Het was zo op het nippertje dat de machinist een shock heeft opgelopen. Dit berichtte de politie in het nabijgelegen Vechta ten zuidwesten van Bremen zondag. De Nederlandse bus stopte zaterdag op een spoorwegovergang in het Nedersaksische Steinfeld omdat de buschauffeur een wegenkaart ging raadplegen. De machinist van de naderende trein ging geschokt op de remmen staan.

continue reading…

Tijdens een van mijn diensten op de stad is het tijd voor lijn D naar Lelystad-Haven. De middagspits is bijna voorbij en ik sta nog even wat op de halte te staan. Vlak voor vertrektijd stap ik in en sluit de voordeuren omdat het toch wel erg koud is. Er komt een meisje aangelopen. Ik schat haar op een jaar of 16, 17. Ze heeft stijl blond haar, netjes opgestoken en met een pin vastgemaakt boven op haar hoofd. Sommige plukjes zijn losgeraakt en bungelen op een vrije manier langs haar gezicht. Het staat haar goed. Met haar heldere blauwe kijkers laat ze weten dat ze met mij mee wil. Haar ogen zijn lichtjes opgemaakt, op een natuurlijke manier. Ze heeft mooie, lange wimpers en ik weet zeker dat menig jongen verliefd zal worden op haar, al was het alleen maar vanwege haar mooie ogen.

continue reading…

Vandaag ben ik opstandig en rebels. Vandaag heb ik geen zin in de mogelijke sleur die dit werk met zich meebrengt. Nee, vandaag heb ik 4 stadsritjes en besluit iets ‘leuks’ te gaan uithalen. Een soort experiment.

Het eerste stadsritje dat ik heb is lijn B. De drukste lijn van deze mooie stad. Als ik aan kom lopen, zit de bus al gezellig overvol; het is spits. Ik neem mijn collega over. Ik zet mijn gezicht op ‘blij’, schreeuw iedereen in de bus een zeer welkome maandagmiddag en neem plaats achter het stuur. Er komen nog wat mensen aanrennen als ik al vertrokken ben. Deze rit ben ik de meest blije, vriendelijke, hulpvaardige en klantvriendelijke buschauffeur van Lelystad. Natúúrlijk stop ik om de mensen nog even in te laten stappen. Dat ik de rest van het stationsplein blokkeer heb ik natuurlijk graag over voor deze aardige mensen!

continue reading…