Vandaag was het niet zulk mooi weer. Het waaide hard met windstoten en het regende. Tijdens mijn rit naar Harderwijk, waar we al te laat mee waren vertrokken, probeerde ik de tijd in te halen door 90 i.p.v. 80 te rijden. De weg naar Harderwijk is lang en recht en loopt door de polder. Af en toe staan er wat bomen langs de weg om de wind tegen te houden, maar meestal heeft de wind vrij spel. De wind had mijn bus goed te pakken; hij stond precies tegen de zijkant van mijn bus. De wind was ook erg turbulent; met stoten probeerde het mijn bus van de weg te duwen. Ik zag vrachtwagens rijden met één grote doek van regen aan de zijkant. Als je daar langs reed, kreeg je de volle laag. Ik keek door mijn linker spiegel en zag dat ik ook zo’n regen-gordijn had. Een auto wilde me inhalen maar gaf het op toen zijn ruitenwissers het niet meer konden bijbenen. Langzaam zag ik hem afdruipen en achter mij invoegen.
Het is 06.25. Ik klok me in. Mijn dienst begint om 06.28 dus ik heb nog 3 minuten om koffie te drinken. Dat red ik nooit.. Eerst moet ik mijn koffie nog uit de automaat halen, wat al een tijdje duurt. Chip Knip er in, dan afwachten of het ding de pas accepteert. Daarna wordt ‘ie warm en piept hij om aan te geven dat hij klaar is om mijn keuze van vanmorgen te vernemen. Ik druk te snel op de suiker, melk en koffie-keuzeknoppen en hij denkt dat ik zwarte koffie wil met weinig suiker. Shit denk ik. Ik heb altijd alles op drie: sterkte 3, suiker 3, melk 3. Nu krijg ik een of ander slappe bak met weinig suiker. Ik laat me niet uit het veld slaan: ik heb 15ct betaald voor een bekertje ‘donker-water-wat-naar-koffie-smaakt’ en het zal smaken ook. Ik loop naar boven, naar de automaat van CTS. Mag eigenlijk niet, want dat is niet een automaat waar chauffeurs van OV koffie mogen halen, maar ik denk maar bij mezelf: A: wat kost een bakkie en B: hoe vaak heb ik niet mijn eigen pasje moeten gebruiken omdat mijn CTS-koffie-pas het niet deed?
Vandaag was het dan zo ver: we mochten van de nieuwe haltes gebruik maken. Maandenlang zijn ze bezig geweest. Eerst werden er noodhaltes neergelegd waar we een paar maanden gebruik van zouden moeten maken. Op het oorspronkelijke plein lagen 7 of 8 halteplaatsen. Er stoppen 12 lijnen, plus nog wat andere bussen die losse ritten rijden, naar scholen en bedrijven bijvoorbeeld. Het was altijd wel dringen; als er een bus te vroeg of te laat op de halte verscheen, stond hij een ander in de weg die eerder dan hij moest vertrekken, of iemand anders zat hem in de weg. Dat betekende vaak achteruit rijden om via een andere halte het plein weer af te rijden. Tenminste, als er nog een halte vrij was om doorheen te rijden dan.
Vandaag is er niet zoveel gebeurd, afgezien van een bezoekje van die aardige buitenlandse jongen die graag een potje poolt. Hij vertelde dat hij inderdaad bij de poolhal is geweest en onder de indruk was van de mooie tafels. Helaas wilde niemand zijn uitdaging aan; ze waren allemaal druk bezig met oefenen.
Omdat er niets bijzonders is gebeurd, ga ik nu een verhaaltje vertellen over een erg rustige rit die ik vorige week had naar Harderwijk. Het was rustig en er zaten ongeveer 10 mensen in de bus. Omdat het zo rustig was, hoefde ik ook niet zo vaak te stoppen bij de haltes. En als je niet vaak hoeft te stoppen, loop je al vrij snel voor je tijd uit. Dat betekent dus rustig rijden.
Vandaag reed ik lijn 154 (Lelystad > Swifterbant). Op een gegeven moment stapt er een ‘jongen van buitenlandse afkomst’ in (hehehehe). Ik denk Surinaams, maar dat maakt helemaal niet uit!!! 
Hij stond eigenlijk de hele weg gezellig voorin en we hebben erg gezellig gekletst. Hij vertelde dat hij nog maar 5 maanden in Lelystad was komen wonen en hij uit Amsterdam kwam. Het viel hem zo op dat het hier zo stil is. Ik ben vergeten te vragen waarom hij nu hier is komen wonen. Want tja: waarom zou je in hemelsnaam verhuizen naar Lelystad als je in Amsterdam woont??!! Wat valt hier nou te beleven? Maargoed. Toen we voorbij het Lelycentre reden (dat noemen ze ook wel het ‘oude centrum’. Waarom weet ik niet, want het is nog geen 40 jaar oud), vroeg hij of hier niet ergens een poolhal was. Ik legde hem uit dat we een mooie poolhal hadden, waar mooie tafels staan en je heerlijk een potje kan poolen met mensen die daar al jaren komen en het heel goed kunnen. Toen vertelde hij dat hij al 8 jaar intensief poolt en dat hij het hier nog niet heeft gedaan omdat hij dat poolcentrum maar niet kon vinden. Hij was erg blij toen ik precies uitlegde waar dat dan zat. Okee: het zit een beetje verstopt inderdaad, maar hij is er wel en het ziet er allemaal erg mooi uit. Ik vertelde hem dat ik ook een tijdje meerdere keren per week ging poolen, maar dat op een gegeven moment mijn keu’s waren gestolen en dat ik toen maar ben gestopt. Poolen met de huis-keu’s is niks aan; die dingen zijn hartstikke scheef.
Lijn A (ja, we hebben hier in Lelystad lijnen van A t/m F, hoe KOM je d’r op..)
Er stapt een (zo te zien) Surinamer de bus binnen. In zijn hand heeft hij een bekende zak van de Burger King 
die zich hebben gevestigd onder het station. Ik weet al wel weer hoe laat het is: die gaat natuurlijk lekker achter in de bus zijn hamburger met friet zitten eten. Dan gaat de hele bus stinken naar een of andere zure, misselijkmakende saus. Mooi niet dus.
“Die zak blijft dicht, he?”
“juah, mompel mompel..” grrr.. 
Lijntje 143 naar Kampen gaat via Dronten en de Roggebotsluis. Deze laatste halte is dé gelegenheid voor asielzoekers om met de bus te gaan. Dat komt waarschijnlijk omdat het AZC om de hoek ligt.
Asielzoekers zijn mensen die gevlucht zijn uit een bepaald land omdat het daar niet meer veilig is. Ze hebben te maken (gehad) met allerlei regeltjes, formulieren, formaliteiten, bureaucratie en wat dies meer zij. Of zei, dat weet ik niet.
Enfin, deze mensen zitten daar in het AZC Dronten (aan de rand van de polder en helemáál niet in de búúrt van Dronten) te wachten totdat iemand achter een bureautje nu eindelijk eens gaat beslissen of ze wel of niet mogen blijven.
Dit is al een tijdje geleden gebeurd, maar is toch wel iets om te vermelden.
Ik heb ergens in juni ’07 mijn D-rijbewijs en chauffeursdiploma gehaald. Daarvoor reed ik op een taxibusje openbaar vervoer. Aangezien Connexxion Taxi Services zou stoppen met het openbaar vervoer in Lelystad, zou er behoorlijk wat werk verloren gaan en ook mensen weg moeten. Ik zou niet echt hoeven vrezen voor mijn baan aangezien ik gerekend kan worden tot de oude garde, maar ik had het wel gezien met die vermaledijde busjes en besloot de stap te wagen door naar Connexxion Openbaar Vervoer te gaan. Zo gezegd, zo gedaan en na een tijdje had ik alle papieren in huis en mocht ik ‘op de grote bus’.
Op een dag komt er een jongen de bus binnen en laat me een vervallen, verfrommeld vod zien dat ik herken als een blauwe 45-strippenkaart. De stempels zien er tamelijk oud uit en ik vermoed dat deze niet he-le-maal geldig meer is. Mijn achterdocht wordt versterkt doordat deze jongeman zijn vinger nét over de tijdsaanduiding houdt, waardoor ik een eerste instantie niet kan controleren of deze stempel nog wel gebruikt kan worden.
Mijn vermoedens blijken juist: na de kaart nader geinspecteerd te hebben, kom ik er achter dat deze kaart drie weken daarvoor voor het laatst is gestempeld.
“Helaas, deze is niet meer geldig. Al drie weken niet meer.”
- Page 5 of 5
- Previous Page
- 1
- ...
- 3
- 4
- 5
 |  |  |  |  |
